Fitbit Sport-armband

Fitbit Sport-armband

7 juni 2016

port-armbanden, ook wel fitness-trackers genoemd, zijn in staat om heel wat gegevens over de de drager en zijn lichamelijke conditie te verzamelen. Zoals: hartslag, gelopen tijd, aantal stappen, afgelegde afstand, rusttijd, verbrande calorieŽn, gps-positie, slaappatroon, kwaliteit van de slaap en meer. Sommige van die armbanden hebben een klein scherm waarop alle gegevens af te lezen zijn, en waarmee opties en doelen ingesteld kunnen worden. Andere, zoals de Fitbit Flex, hebben alleen vijf statuslampjes. Wil men de opgeslagen gegevens kunnen bekijken, dan heeft men een programma nodig voor een mobiel apparaat of een gewone computer. Op de verpakking van de Fitbit Flex staat dat het programma geschikt is voor Windows XP, Windows 8 en Mac OS 10.5+. Op de Fitbit webzijde wordt alleen nog Windows 10 genoemd.

Na het installeren van de software wordt onze stelling dat het de verkeerde kant op gaat met moderne software weer eens duidelijk aangetoond. Het programma functioneert namelijk niet als er geen permanente internetverbinding is en als er niet eerst een rekening is aangemaakt op de webzijde van Fitbit! Alle gegevens van de armband worden uitsluitend opgeslagen op de computers van het Amerikaanse bedrijf en kunnen alleen on-line worden bekeken. Bovendien vraagt de software nog om veel persoonlijke gegevens, zoals lengte, gewicht, leeftijd, links- of rechtshandig enz. enz. Zo kan er een gedetailleerd profiel opgemaakt worden, waar Google en consorten graag voor willen betalen. Het zou ons niet verbazen als Fitbit al deel van Google uitmaakt.

Dat de software alleen werkt met internetverbinding is volstrekt onnodig, en wat ons betreft zelfs zeer onwenselijk. Het bedrijf heeft een slechte reputatie als het om privacy-bescherming gaat. Enkele jaren geleden was de software standaard zo ingesteld dat alle gegevens van een gebruiker voor iedereen ter wereld toegankelijk waren. Omdat sommigen ook veel persoonlijke informatie over hun (sex)leven toevoegden, in de veronderstelling dat dat niet openbaar was, leidde dat tot problemen en klachten. Waarna Fitbit de optie 'delen' niet meer standaard aanzette.

Het Amerikaanse bedrijf heeft kennelijk nog nooit van Nederland en Nederlands gehoord, want dat komt nergens voor op de verpakking en in de documentatie. Ook de software en de handleiding zijn niet in het Nederlands te krijgen, en daar hebben veel gebruikers moeite mee.
Bij de armband zelf wordt geen enkele vorm van een gebruiksaanwijzing geleverd - een Nederlandstalige is verplicht - en wordt er alleen naar de webzijde verwezen.
Ook wordt er nergens over garantie gerept en ontbreekt er dus een garantiekaart.

De ingebouwde en niet vervangbare accu zou 5-7 dagen meegaan, maar gebruikers melden dat dat overdreven is. En in sommige gevallen zou de accu al na een week niet meer opladen. Opladen moet geschieden via een USB-aansluiting, en gaat erg omslachtig. De verwachting is dat de procedure snel tot beschadiging zal leiden. Ook worden er allerlei andere problemen en uitval van functies gemeld, vaak kort na de aanschaf al. Toch kunnen de prijzen van sommige modellen oplopen tot honderden euro's.
Sommige modellen, zoals de door ons geteste Flex, meten geen hartslag en hebben geen GPS.

Onze conclusie is: de sport-armbanden hebben interessante functies, maar een betrouwbare werking is niet altijd gegarandeerd. En hoewel garantie wettelijk verplicht, zal men die lastig kunnen afdwingen. De manier waarop de band moet worden uitgelezen is ronduit absurd en wekt weinig vertrouwen in de bedoelingen van de fabrikant.