De 78-toeren klant

[5 februari 2014]

De herinnering komt weer naar boven als er op televisie een stukje Polkamuziek wordt uitgevoerd.
Vroeger verkocht ik grammofoonplaten, en had ik een specifieke groep liefhebbers van Amerikaanse polkamuziek als klant. Die muziek was vooral gewild op 78-toerenplaat vanwege de authentieke sound en de zeldzaamheid van die platen.

De Duitse klant die ik een keer in de winkel kreeg was niet op zoek naar polkamuziek, maar wel naar zeldzame 78-toeren platen. Die had ik toen volop, maar niet in de winkel, aangezien ze erg breekbaar zijn.
De klant mocht in de kantoorruimte aan een tafel gaan zitten, en ik haalde een stapel van die bakelieten schijven uit de speciale opslagruimte voor hem. Hij bleek erg ge´nteresseerd te zijn in het mooie spul. Veel van de platen waren nog splinternieuw, en andere in zeer goede staat.

Na de eerste stapel volgde er een tweede, en na de tweede een derde, enzovoorts. Een stapel van die platen is loodzwaar, en ik raakte steeds vermoeider. Maar de klant bleef onvermoeibaar doorgaan met het doorkijken van de stapels, en uit elke haalde hij wel een aantal exemplaren die hem interesseerden.

Uiteindelijk was ik zo'n beetje de hele middag bezig met de man, en er lag een stapel van wel 50 platen apart die hij zou gaan kopen. Er was nog niet over geld gepraat, en omdat Duitsers meestal een goed gevulde geldbuidel bij zich hebben, dacht ik dat het hem weinig kon schelen. Toen hij klaar was met zoeken, vroeg hij wat de platen kosten.

De meeste Duitsers gaan er automatisch vanuit dat Nederlanders allemaal Duits praten, en ik zei dan ook in het Duits dat de platen vijf gulden per stuk kosten. Daarop pakte de man zijn portemonnee en legde hij een briefje van f. 5,-- op tafel.
Was mijn Duits zo slecht of was hij een bedrieger? De man dacht werkelijk dat hij mij een hele middag kon lastigvallen en ook nog eens met vijftig zeldzame platen de deur uitlopen voor vijf gulden!
Toen ik hem duidelijk maakte dat het iets anders lag, vertrok hij zonder platen en zonder een cent achter te laten. Wat een verspilling van tijd en energie.