Route 66 (2)

[10 december 2013]

Merknaamkaper Robert Groeneveld heeft honderden of duizenden namen - waar hij op zich geen enkel recht op heeft - op zijn naam laten zetten. Dat kost een paar cent (enkele honderden euro's per naam), dus hij moet wel zorgen dat hij die kosten terugkrijgt en liefst ook nog veel winst maakt.
Daartoe laat hij iedereen die een naam van zijn lijstje gebruikt lastigvallen door zijn advocaat. Die stuurt een dreigende brief dat men per direct moet afzien van het gebruik van de naam. Als alternatief kan men een licentie kopen. En als mensen daar niet op reageren dan volgt er meteen een rechtszaak.
Ook al wint Groeneveld veel processen, ik blijf het een zeer onfatsoenlijke manier vinden om geld te verdienen.

Daarom heb ik in 1995 onderzoek laten doen naar de rechtmatigheid van de activiteiten van meneer Groeneveld, om aan te tonen dat de naam Route 66 te kwader trouw door hem is gedeponeerd.
Ik heb contact gehad met de Amerikaanse overheid, de Amerikaanse ambassade in Nederland, het Benelux Merkenbureau, diverse mensen die de naam al langere tijd bedrijfsmatig gebruiken, Groeneveld zelf en zijn toenmalige advocaat. Mijn eigen betrokkenheid ligt in het feit dat ik ooit de verkoop van het Zweedse Route 66 platenlabel in Nederland regelde.
Verder heb ik het Juridisch Adviesbureau voor Merken en Modellen, Alpha Mark Consultants in Borne ingeschakeld.

De desbetreffende dame van dat bureau is zeer behulpzaam en voorziet mij van nuttige informatie over het merkenrecht en de mogelijke acties tegen Groeneveld.
Helaas stopt het bedrijf er na korte tijd mee, en de nog lopende dossiers gaan naar een collega in Breda, genaamd Verkuijl Consultants. Daar doet men zonder nadrukkelijke opdracht van mij verder onderzoek naar Groeneveld, en presenteert men mij een lange lijst van alle door hem gedeponeerde namen. De informatie gaat vergezeld van een rekening van bijna 500 gulden, en dat was toch echt niet mijn bedoeling. Het is een bedrag wat ik privé moet ophoesten, ik heb geen zakelijke inkomsten meer.
Gelukkig erkent Verkuijl het misverstand en halveert de rekening. Als daarna enkele gedupeerden van Groeneveld niet willen meebetalen aan de rekening, en ook nog eens een vreemde houding aannemen, komt mijn bemoeienis tot stilstand.