Landschap Overijssel
en het online onderzoek

[14 juni 2013]

Landschap Overijssel spreekt ons per e-mail aan als ‘donateur en/of vrijwilliger die al enige tijd het werk in natuur en landschap ondersteunt’. We zijn donateur noch vrijwilliger en steunen ook op geen andere wijze het werk van Landschap Overijssel. We hebben alleen een keer een vraag gesteld over een natuurgebied. En dat is kennelijk genoeg reden voor het Landschap om ons e-mailadres te misbruiken voor een oproep tot deelname aan een online onderzoek. Omdat we begaan zijn met de natuur, besluiten we om - na een herhaalde oproep - eens te kijken wat het Landschap precies wil weten van ons.
Online onderzoeken zijn uiterst onprettig, omdat je een route moet volgen die vooraf door de opstellers is bepaald. Het is onmogelijk om eerst alle vragen en opties rustig door te kijken, om vervolgens weer bij het begin te starten. Verder loopt de deelnemer ook nog grote kans dat hij zonder het te merken allerlei (persoonlijke) informatie uit zijn computer prijsgeeft. Want aan de enquète kan alleen worden deelgenomen als de beveiliging van de computer verlaagd is. Java-script, Flash en Cookies moeten vrij spel hebben, anders werkt het niet. Allemaal zaken die potentieel gevaarlijk zijn.
Het onderzoeksbureau Motivaction zou zich strikt aan de privacywetten houden en alle resultaten los van persoonsgegevens verwerken. We zullen maar aannemen dat dit werkelijk het geval is, maar zeker weten kun je dat nooit.

Het beantwoorden van de vragen zou maximaal 15 minuten duren, volgens Landschap Overijssel. Nou, vergeet het maar, 45 minuten is realistischer als je het serieus wilt doen. Bovendien kost het soms veel tijd om alleen al een vraag te doorgronden.
Dan de vragen zelf. Het lijkt erop dat het Landschap een grote som geld van de Amerikaanse overheid of een andere regering heeft gekregen. Met de opdracht om zoveel mogelijk inwoners van Overijssel het hemd van het lijf te vragen. Wat het merendeel van de 70 pagina's vragen met natuur en natuurbeheer heeft te maken, ontgaat ons ten enenmale.
De meeste vragen gaan namelijk over ons, ons leven en onze opvattingen! Als we de vragen werkelijk nauwgezet zouden beantwoorden, dan zou men ons haarfijn in het politieke en sociale stelsel kunnen rangschikken. En zou men zelfs kunnen bepalen of we een gevaar voor de maatschappij zouden vormen of niet.
Een paar voorbeelden van stellingen waarop gereageerd kan worden met “Helemaal mee oneens” tot aan “Helemaal mee eens”:

“Ik vind dat homoseksuele mannen en lesbische vrouwen dezelfde rechten moeten kunnen hebben als een getrouwde man en vrouw.”
“Ik heb het gevoel dat ik tot de arbeidersklasse behoor.”
“In een ideale relatie hebben mijn partner en ik een eigen vriendenkring.”
“Immigranten dragen veel bij aan de Nederlandse cultuur.”
“We zijn er met z'n allen verantwoordelijk voor dat iedereen voldoende geld heeft om rond te komen.”
“Als je mensen te veel vrijheid geeft nemen ze het er maar van.”
“Ik werk het liefst voor een organisatie die zich inzet voor maatschappelijke verbetering.”
“Diep in mijn hart vind ik dat de man het meest geschikt is als kostwinner en de vrouw het meest geschikt is om het huishouden te doen.”
“In een relatie moet ieder onafhankelijk van de ander zijn eigen beslissingen kunnen nemen.”
“Elke dag doe ik wel iets voor het milieu.”

En dat gaat zo maar door, pagina na pagina. En op een pagina die gaat over wat we zouden doen met 100 euro als we directeur van Landschap Overijssel zouden zijn, moeten we na elke stelling een getal tussen 0 en 100 invullen.
En alles met het doel om nieuwe leden en vrijwilligers te werven. In de vorige eeuw hebben wij ons lidmaatschap subiet opgezegd toen bleek dat de directie het presteerde om een (nauwelijks verkapt) stemadvies te geven. Een van de grote politieke partijen zou in hun ogen niet genoeg doen voor de natuur in Nederland, en werd derhalve in de ban gedaan...