“Leven vanuit je kern” (1)

[26 februari 2004] [1994]

Corinne S. en ik blijken jarenlang vlak bij elkaar in dezelfde straat in Hengelo te hebben gewoond.
Als we elkaar lang daarna in 1994 voor het eerst ontmoeten, woont zij in Oldenzaal en ik in Almelo. Het is dankzij een ander gezamenlijk iets dat we elkaar treffen: we zijn onder hetzelfde sterrenbeeld geboren.

Hoewel het contact tussen ons niet allerhartelijkst verloopt, meen ik toch in haar een gezamenlijke karaktertrek te herkennen: het helpen van andere mensen.
Corinne S. doet aan Reiki en andere alternatieve behandelingen. Het komt op mij allemaal redelijk onschuldig en onbaatzuchtig over. Als zij dan ook vlak voor een alternatieve beurs een nieuwe brochure nodig heeft en ze mij vraagt om daarmee te helpen, zeg ik graag mijn hulp toe.

We spreken af dat zij zal zorgen dat ik de tekst van de brochure krijg, en ik doe de rest.
De beurs is op zondag, en op woensdag krijg ik een telefoontje van Corinne. Ik moet donderdagmiddag komen opdraven op een bepaald adres in Oldenzaal. Ik vraag me af wie of wat er daar woont en wat ik daar zal moeten doen. Het gaat om de brochure en ik zal daar het materiaal krijgen. Ik vraag nadrukkelijk of ze alle teksten klaar heeft, en ze bevestigt dat. Daarop stem ik, met tegenzin, in om naar Oldenzaal te komen.

De donderdagmiddag heeft enkele verrassingen voor me in petto. Het adres waar ik naartoe gedirigeerd ben is een grote vrijstaande villa in een dure villawijk.
In de villa wonen Ibolya H. en haar vriend Ter K., en deze twee blijken een praktijk voor regressie- en reïncarnatie-therapie te hebben. Geregistreerd bij de Kamer van Koophandel en al.
Met zijn drieën blijken ze een nieuwe organisatie te hebben opgezet, die ze noemen: “Leven vanuit je kern en jezelf leren kennen”.
Ze zijn van plan om een heel scala aan alternatieve en spirituele activiteiten aan te bieden, zoals cursussen, therapieën, behandelingen, consulten, gespreksgroepen en workshops.
En ik mag hun eerste brochure maken. De grootste verrassing van die middag is: er staat nog geen letter op papier!
Ik had natuurlijk meteen boos de deur uit moeten lopen, maar ik blijf. En het wordt uiteindelijk héél laat voordat er wat teksten bij elkaar geschraapt zijn. Ter plekke worden er wat kladjes volgeschreven en er worden mij andermans publicaties in handen geduwd om daaruit delen te kopiëren.
Uiteraard weiger ik dat resoluut, ik heb een broertje dood aan plagiaat.

Leven vanuit je kern-folder

Het kost me de volgende dag heel wat moeite en tijd om de kladjes uit te werken tot leesbare teksten en om de ontbrekende teksten zelf te schrijven.
De hele vrijdagmiddag en avond werk ik hard aan twee brochures, en het lukt me om alles af te krijgen.
De dag erna eist Corinne van me dat ik op zondagochtend het drukwerk zelf naar de beurshal kom brengen. De vrouw blijkt bazige trekken te bezitten. Ik weiger, dus moet ze noodgewongen wel langskomen om de folders af te halen.
In de loop van de middag ga ik zelf naar de beurs, om te kijken wat er daar gebeurt en wat de twee dames aan het doen zijn.
Ze zeggen zeer tevreden te zijn over de folders.

Ik heb niet de indruk dat er verwacht wordt dat ik iets ga vragen voor mijn werk, maar Corinne S. drukt me op het hart om een factuur te sturen naar hun bedrijfsadres (het huis van Ibolya).
Ze blijft zó aanhouden dat ik denk dat ze niet van liefdadigheid houdt of dat ze een andere reden heeft om een factuur te willen hebben.
Later besluit ik om maar een soort rekening te gaan opmaken. Ik verwacht niet om ooit geld te zien, en voor mij is de factuur ook meer een grapje.
Ik schrijf het aantal uren op dat ik aan het drukwerk heb gewerkt (10) en reken een uurbedrag van f. 5,--. Verder specificeer ik de verrichte werkzaamheden.

Op een avond als ik mijn huis vol heb zitten met bezoek, krijg ik een telefoontje van Corinne S. Het gesprek begint rustig, maar het blijkt al gauw dat ze witheet is over de factuur die ik heb gestuurd. Ze vindt het bedrag van f. 50,-- schandalig, ze had nooit zoiets van mij verwacht. Ze laat geen spaan van mij heel, en ze debiteert grofheden die ik uit haar mond niet had verwacht. Verder wil ze mij nóóit meer zien.
Enigszins perplex zeg ik haar dat ik de factuur laat vervallen, maar inwendig zin ik op wraak.

Die wraak bestaat uit het sturen van een meer zakelijke factuur, met reële bedragen voor mijn werkzaamheden. De eerste factuur is immers komen te vervallen.
Ik zal niet proberen weer te geven hoe Corinne S. op deze nieuwe factuur reageert, maar ze ontploft als ze hem ontvangt.
Als ze belt heb ik weinig zin om naar haar woede te luisteren. Ook de vriend van Ibolya belt en diens toon is heel wat rustiger, en ze sturen gezamenlijk een schriftelijke reactie.

In die brief staan dingen als:
“Uw hulp was ingeroepen vanuit een oude vriendschapsband met mevr. S. Hierdoor is de verwachting gewekt dat uw diensten op basis van deze vriendschap aangeboden zijn.
We kunnen deze tweede rekening niet accepteren, en volstaan met de eerste, die inmiddels is voldaan.”
De volgende zin is ook wel aardig:
“Het is moeilijk te accepteren dat een persoonlijk ongenoegen over de rug van een nog nauwelijks geboren initiatief “Leven vanuit je kern”, dat ten doel heeft mensen bij te staan in deze harde en steeds zakelijker wordende maatschappij.”

Het antwoorden op die brief geeft mij de kans om een aantal van mijn ergernissen te verwoorden:

“1. Van een 'oude vriendschapsband met mevr. S.' kan geen sprake zijn. Ik ken haar sedert eind juli van dit jaar en ik heb haar zegge en schrijve drie maal ontmoet, waarvan de derde maal ten huize van mevr. H.
Mevr. S. wenste aanvankelijk een relatie aan te gaan 'gebaseerd op schoonheid en harmonie', maar gaf tevens te kennen er meerdere mannelijke partners op na te (willen) houden.
Vandaar dat er van mijn kant geen enkel initiatief is ondernomen naar haar toe.
2. Mevr. S. heeft mij verzocht een brochure te vervaardigen, omdat zij zelf op donderdag en vrijdag wenste te gaan werken voor een uitzendbureau (naar ik aanneem niet als vriendendienst!) en derhalve onvoldoende tijd had.”

Verder stel ik in mijn brief dat ik totaal niet op de hoogte ben gesteld van het samenwerkingsverband met Ibolya H., en dat ik heb geconstateerd dat die als professioneel therapeute geregistreerd staat.
In hoeverre het initiatief 'Leven vanuit je kern' een zuiver ideële danwel een puur commerciële opzet heeft, is niet door mij te beoordelen. Wel heb ik vastgesteld dat er met de eerlijkheid en zuiverheid soms een loopje genomen wordt.
Zo wordt er bijvoorbeeld geld gevraagd voor Reiki behandelingen, terwijl dat volgens de 'leer' niet toegestaan is.
Voorts heb ik geconstateerd dat er op alle mogelijke manieren geprobeerd wordt van mensen en instanties te profiteren, en niet altijd op legale wijze.

Verder ben ik serieus van mening dat Corinne S. ernstige psychische problemen heeft en dat ze zich in géén geval mag bezighouden met geestelijke problemen van anderen.
Ik besluit mijn brief met de opmerking dat ik mijn factuur niet laat vervallen en dat deze begin december 1994 dient te zijn voldaan.

Half december stuur ik nogmaals een herinnering en als ook die niet betaald wordt, besluit ik om achter de hele zaak maar een punt te zetten.
Maar dan gebeurt er in januari weer iets heel onverwachts. Verder