De ‘Mijn ING’-terreur

ING Internetbankieren-terreur

[3 november 2013]

Mijn ING is de naam voor het internet-bankieren bij deze bank.
De drang van banken om de klant alles zelf te laten doen, en er vervolgens ook nog eens extra kosten voor in rekening te brengen, heeft inmiddels groteske vormen aangenomen. Zonder internet kan men niet veel meer doen bij de huidige banken.
Dat men het krakkemikkige en oncontroleerbare internet heeft uitgekozen om klanten zelf geldtransacties te laten verrichten, is een rampzalige beslissing geweest. Men doet de fraude en de rampen die daarmee gepaard gaan nu nog af als een gering risico, maar voorziet zelf ook al wel dat het in de toekomst een gigantisch probleem zal gaan worden.
Om zich daarvoor in te dekken en in een poging om alle verantwoordelijkheid af te schuiven naar de klant, heeft de ING speciale beveiligingssoftware voor computers in de aanbieding. Het heet Trusteer Rapport, het komt oorspronkelijk uit Israel, is opgekocht door een Amerikaans bedrijf en kan nu dus makkelijk misbruikt worden door de Amerikaanse overheid.
Uit onafhankelijke tests is gebleken dat het programma weinig bijdraagt aan het veilig internetbankieren, maar inmiddels is wel duidelijk geworden dat het aan de bank meldt als een klant schadelijke software (malware) op zijn computer heeft! De software is dus eerder bedoeld om de klant te bespioneren dan om hem veilig te laten bankieren!

Tot op heden heeft ING de software nog niet verplicht gesteld, maar men doet er wel alles aan om de klanten ervan te doordringen dat men het (gratis) programma moet gaan installeren op de computer. Tot vervelends toe zelfs. En alsof dat allemaal nog niet genoeg was, heeft de bank het in mei gepresteerd om Mijn ING te blokkeren met een “Mededeling” (zie afbeelding) die verder werken onmogelijk maakt. De klant kan de pop-up niet wegklikken via een sluithokje, want dat ontbreekt, men moet per se op de knop ‘Verder naar Mijn ING’ klikken.

Maar... uit niets blijkt dat het blokkerende venster een legitieme actie van de bank zelf is, men heeft de klant er nimmer over geďnformeerd en nergens staat een verklaring over de bedoeling en vooral wat de consequenties zijn van het klikken op de oranje knop.
Internetcriminelen bedienen zich namelijk ook van dit soort praktijken. Als het venster afkomstig is van hackers, dan kan het zomaar zijn dat de klant schadelijke software binnenhaalt op het moment dat hij op de knop klikt.
Is dit een actie van criminelen of wil de bank hiermee de alertheid van zijn klanten testen? De allereerste les voor veilig internetbankieren leert ons namelijk dat we NOOIT ergens op moeten klikken als er zich een onverwachte gebeurtenis voordoet die niet direct met het bankieren zelf te maken heeft.

Een ING-klant die zich aan deze regel houdt, vraagt de bank om uitleg. Ook verzoekt hij meermaals om verwijdering van de blokkerende mededeling. De bank geeft slechts in twee gevallen antwoord op de gestelde vragen, en die antwoorden zijn vaag en ontwijkend. ING erkent niet dat de mededeling over Trusteer Rapport van de bank zelf afkomstig is, maar stelt wel dat men de blokkade niet kan opheffen. De klant kan hierdoor al zes maanden lang niet internetbankieren!

En het wordt nóg erger!

Consument: ING ontkent spaarrekening